మధ్యప్రాచ్యంలో ఉద్రిక్తతల కొత్త అధ్యాయం ప్రారంభమైంది. ఇజ్రాయెల్ ప్రధానమంత్రి బెంజమిన్ నెతన్యాహూ గురువారం టెలివిజన్ ప్రసంగంలో తన క్యాబినెట్కు లెబనాన్తో "వీలైనంత త్వరగా" నేరుగా చర్చలు ప్రారంభించాలని ఆదేశించినట్లు ప్రకటించారు. అమెరికా విదేశాంగ శాఖ వచ్చే వారం వాషింగ్టన్లో చర్చలకు ఆతిథ్యం ఇస్తామని నిర్ధారించింది. కానీ ప్రశ్న ఏమిటంటే — బాంబులు పడుతున్నప్పుడు చర్చలకు ఏమి అర్థం? బుధవారం ఇజ్రాయెల్ సైన్యం బీరూట్లో ఇప్పటివరకు అతిపెద్ద దాడి చేసింది — 10 నిమిషాల్లో 100 లక్ష్యాలపై బాంబు దాడి, హిజ్బుల్లా నాయకుడి మేనల్లుడు కూడా మరణించాడు. ఒక్క రోజులో 300 మందికి పైగా మరణించారు, 1,150 మందికి పైగా గాయపడ్డారు.
హిజ్బుల్లా పార్లమెంట్ సభ్యుడు అలీ ఫయ్యాద్ ఇజ్రాయెల్తో నేరుగా చర్చలు అంగీకరించబోమని స్పష్టంగా చెప్పారు. ముందుగా పూర్తి సీజ్ఫైర్ జరగాలని, ఆ తర్వాతే ఎలాంటి చర్చలు జరుగుతాయని వారి డిమాండ్. లెబనాన్ ప్రభుత్వం కూడా ఇదే వైఖరి అవలంబించింది — సీజ్ఫైర్ లేకుండా చర్చలు లేవు. లెబనాన్ ప్రధానమంత్రి నవాఫ్ సలామ్ త్వరలో వాషింగ్టన్ వెళ్తారు, కానీ అమెరికా ఇజ్రాయెల్పై ఒత్తిడి తీసుకురాగలదా? ట్రంప్ పరిపాలన అమెరికా-ఇరాన్ సీజ్ఫైర్ను కాపాడడంలో విజయం సాధించింది, కానీ లెబనాన్ను అందులో చేర్చడంపై తీవ్ర విభేదాలు ఉన్నాయి.
విశ్లేషకులు చెప్పేదేమిటంటే నెతన్యాహూ అసలు ఉద్దేశం హిజ్బుల్లాను నిరాయుధీకరించడమే, శాంతి స్థాపించడం కాదు. బాంబు దాడులు కొనసాగిస్తూ చర్చల నాటకం ఆడటం — ఇది పాత ఇజ్రాయెల్ వ్యూహం. 30 లక్షల మందికి పైగా ఇరానీయులు, 10 లక్షల మంది లెబనానీయులు నిరాశ్రయులయ్యారు, 600 కంటే ఎక్కువ నౌకలు గల్ఫ్ ప్రాంతంలో చిక్కుకున్నాయి. ఈ సంక్షోభం మధ్యప్రాచ్యానికి మాత్రమే కాదు, ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థకు కూడా పెద్ద సవాలు. ప్రశ్న నేరుగా ఉంది — బాంబులు మరియు చర్చలు ఏకకాలంలో నడవగలవా? చరిత్ర చెప్పేది — నడవవు.