മധ്യപൂർവ്വദേശത്ത് സംഘർഷത്തിന്റെ പുതിയ അധ്യായം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇസ്രായേൽ പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു വ്യാഴാഴ്ച ടെലിവിഷൻ പ്രസംഗത്തിൽ ലെബനനുമായി "എത്രയും വേഗം" നേരിട്ട് ചർച്ചകൾ ആരംഭിക്കാൻ തന്റെ കാബിനറ്റിന് നിർദേശം നൽകിയതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അമേരിക്കൻ വിദേശകാര്യ വകുപ്പ് അടുത്ത ആഴ്ച വാഷിംഗ്ടണിൽ ചർച്ചകൾക്ക് ആതിഥ്യം വഹിക്കുമെന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു. പക്ഷേ ചോദ്യം ഇതാണ് — ബോംബുകൾ വീഴുമ്പോൾ ചർച്ചകൾക്ക് എന്ത് അർത്ഥം? ബുധനാഴ്ച ഇസ്രായേൽ സൈന്യം ബെയ്റൂട്ടിൽ ഇതുവരെയുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ആക്രമണം നടത്തി — 10 മിനിറ്റിൽ 100 ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ബോംബാക്രമണം, ഹിസ്ബുള്ള നേതാവിന്റെ അനന്തരവനും കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് 300-ലധികം പേർ കൊല്ലപ്പെടുകയും 1,150-ലധികം പേർക്ക് പരിക്കേൽക്കുകയും ചെയ്തു.
ഹിസ്ബുള്ള പാർലമെന്റ് അംഗം അലി ഫയ്യാദ് ഇസ്രായേലുമായി നേരിട്ടുള്ള ചർച്ചകൾ നിരസിക്കുന്നതായി വ്യക്തമാക്കി. ആദ്യം പൂർണ്ണ വെടിനിർത്തൽ ഉണ്ടാകണം, അതിനുശേഷം മാത്രമേ ഏതെങ്കിലും ചർച്ചകൾ നടക്കൂ എന്നാണ് അവരുടെ ആവശ്യം. ലെബനൻ സർക്കാരും ഇതേ നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു — വെടിനിർത്തൽ ഇല്ലാതെ ചർച്ചകൾ ഇല്ല. ലെബനൻ പ്രധാനമന്ത്രി നവാഫ് സലാം ഉടൻ വാഷിംഗ്ടണിലേക്ക് പോകും, പക്ഷേ അമേരിക്കയ്ക്ക് ഇസ്രായേലിന്മേൽ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്താൻ കഴിയുമോ? ട്രംപ് ഭരണകൂടം അമേരിക്ക-ഇറാൻ വെടിനിർത്തൽ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചു, പക്ഷേ ലെബനനെ അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഗുരുതരമായ അഭിപ്രായഭിന്നതകൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
വിശകലന വിദഗ്ധർ പറയുന്നത് നെതന്യാഹുവിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യം ഹിസ്ബുള്ളയെ നിരായുധീകരിക്കുക എന്നതാണ്, സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുക എന്നതല്ല. ബോംബാക്രമണം തുടരുമ്പോൾ ചർച്ചയുടെ നാടകം കളിക്കുക — ഇത് പഴയ ഇസ്രായേൽ തന്ത്രമാണ്. 30 ലക്ഷത്തിലധികം ഇറാനികളും 10 ലക്ഷം ലെബനീസ് ജനങ്ങളും പലായനം ചെയ്തു, 600-ലധികം കപ്പലുകൾ ഗൾഫ് മേഖലയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. ഈ പ്രതിസന്ധി മധ്യപൂർവ്വദേശത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, ലോക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ കൂടി പ്രശ്നമാണ്. ചോദ്യം നേരിട്ടുള്ളതാണ് — ബോംബുകളും ചർച്ചകളും ഒരേസമയം നടക്കുമോ? ചരിത്രം പറയുന്നു — ഇല്ല.