இரு அண்டை நாடுகளுக்கிடையே எல்லைகள் சுவர்களை விட வலுவாக இருக்கும்போது, பக்தி மட்டுமே கதவுகளைத் திறக்கும் சக்தி. இன்று முதல் 2,800க்கும் மேற்பட்ட இந்திய சீக்கிய புனிதயாத்ரிகர்கள் பைசாகி புனித விழாவைக் கொண்டாட பாகிஸ்தான் மண்ணை அடைகிறார்கள். பாகிஸ்தான் உயர்ஸ்தானிகர் அலுவலகம் புதுடெல்லியில் இந்த விசாக்களை வழங்கியது — 1974 இருதரப்பு மத தலங்கள் விஜயம் ஒப்பந்தத்தின் கீழ். அனைத்து அரசியல் பதட்டங்களுக்கிடையிலும் நம்பிக்கையின் நூலை ஒருபோதும் அறுபடவிடாத ஒப்பந்தம் இது. குருத்வாரா பஞ்சா சாகிப் ஹசன் அப்தல், குருத்வாரா நன்கானா சாகிப் மற்றும் குருத்வாரா கர்தார்புர் சாகிப் — இந்திய பக்தர்கள் ஏப்ரல் 19 வரை தங்கும் மூன்று புனித தலங்கள்.
பைசாகி வெறும் விழா அல்ல — இது சீக்கிய வரலாற்றின் முதுகெலும்பு. 1699-ல் குரு கோபிந்த் சிங் ஜி இந்த நாளில் கால்சா பந்த் நிறுவினார். பஞ்சாபில் இது அறுவடை விழாவும் ஆகும் — பாங்ரா, கொண்டாட்டங்கள், விவசாயத்திற்கு நன்றி. ஏப்ரல் 14 அன்று பஞ்சாபில் வைசாகி மாநில விடுமுறை, ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் நகரத்திலும் கொண்டாட்டம். ஆனால் பாகிஸ்தான் செல்லும் யாத்ரிகர்களுக்கு இது மத யாத்திரை மட்டுமல்ல — உணர்ச்சிகரமான யாத்திரை. பிரிவினையின் வலியை தாங்கிய குடும்பங்களின் சந்ததிகள் தங்கள் முன்னோர்கள் பிறந்த மண்ணுக்கு, குருமார்கள் கால்வைத்த இடத்திற்கு செல்கிறார்கள்.
இந்த யாத்திரையின் நேரமும் சுவாரஸ்யமானது. பாகிஸ்தான் இந்த நாட்களில் அமெரிக்கா-ஈரான் சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைக்கு விருந்தோம்பி தனது இராஜதந்திர பங்கை மெருகேற்றிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்தியாவுடனும் இது ஒரு நேர்மறையான அறிகுறி — இரு நாடுகளுக்கிடையிலான சாதாரண உறவுகள் இன்னும் குளிர்ச்சியாக இருந்தாலும், மத சுற்றுலா மக்களுக்கு-மக்கள் தொடர்பின் மிகவும் நம்பகமான ஊடகமாக உள்ளது. 2,800 விசாக்கள் வெறும் எண் அல்ல — 2,800 கதைகள், 2,800 கனவுகள், இன்று எல்லை கடந்து உண்மையாகின்றன. அரசியல்வாதிகள் சுவர்களை எழுப்பும்போது, பக்தி சுரங்கம் தோண்டுகிறது.