40,000 కంటే ఎక్కువ కార్మికులు ఒకే రోజు, ఒకే సమయంలో, 80 కంటే ఎక్కువ ప్రదేశాల్లో ఏకకాలంలో రోడ్లపైకి వస్తే — ఇది "ఆకస్మిక" నిరసన కాదు. నోయిడా పోలీసు కమిషనర్ లక్ష్మి సింగ్ బయటపెట్టిన వాస్తవాలు ఈ హింస నిజమైన చిత్రాన్ని చూపుతాయి. పోలీసు విచారణలో నిరసనకు ముందు అనేక వాట్సాప్ గ్రూపులు సృష్టించబడ్డాయని, వాటిలో రెచ్చగొట్టే సందేశాలు మరియు ఆదేశాలు పంచబడ్డాయని తేలింది. QR కోడ్ల ద్వారా కార్మికులను ఈ గ్రూపుల్లో చేర్చారు — కాల్ సెంటర్ లాంటి వ్యవస్థతో సమన్వయం చేశారు. ఇది అమాయకమైన వేతన డిమాండ్ కాదు — ఇది వ్యవస్థీకృత ఆపరేషన్.
ఈ వ్యవస్థీకృత హింస వెనుక ఎవరున్నారు? పోలీసులు 300 కంటే ఎక్కువ అరెస్టులు చేశారు, పాకిస్తాన్ లింక్ కూడా దర్యాప్తు జరుగుతోంది. కార్లు తగులబెట్టడం, రాళ్లు విసరడం, ఆస్తులను ధ్వంసం చేయడం — ఇది వేతన డిమాండ్ భాష కాదు. కార్మికుల నిజమైన సమస్యలను ఆయుధంగా మార్చి అరాచకం సృష్టించే ఈ ప్రయత్నం తీవ్రమైన ప్రశ్నలు లేవనెత్తుతుంది. దీన్ని "ప్రభుత్వ వైఫల్యం" అని చెప్పే విపక్ష నాయకులు ఈ ఆధారాలపై ఎందుకు మౌనంగా ఉన్నారు? నిజంగా కార్మికుల ఆందోళన అయితే QR కోడ్లు, కాల్ సెంటర్ ఎందుకు?
అయినప్పటికీ యోగి సర్కార్ రెండు పనులు ఒకేసారి చేసింది — హింసపై కఠిన చర్య మరియు కార్మికుల నిజమైన డిమాండ్లపై తక్షణ చర్య. 21% వేతన పెంపు, వేజ్ బోర్డ్ ఏర్పాటు, యజమానులకు కఠిన హెచ్చరిక — ఇది సమతుల్య పాలన. ఒకవైపు చట్ట పాలన, మరోవైపు కార్మికుల హక్కుల రక్షణ. రాబోయే సమయంలో వేజ్ బోర్డ్ సిఫార్సుల తర్వాత యూపీలో కార్మిక వేతనాలకు కొత్త శాశ్వత నిర్మాణం అమలవుతుంది. ఇదే నమూనా బీజేపీ పాలిత రాష్ట్రాలను ప్రత్యేకం చేస్తుంది — సమస్య వచ్చినప్పుడు ప్రతిస్పందన కాదు, పరిష్కారం. కుట్ర చేసినవారు జైల్లో ఉన్నారు, కార్మికులకు వేతన పెంపు అందుతోంది.